Miguelentzat Erriberara mugitzea abentura bat izan zen. Izan ere, Bilbotik auzo txiki honetara egindako aldaketa handia izan zen. Erriberan pasa zituen lehenengo urteei buruz eta etxebitzen berreraikitze prosezuari buruz hitz egiten du eta auzora iritsi zeneko pasartea gogoratzen du, bi urtez kale gorrian geratu zenean bere pisua berreraikitze prozesuan zegoelako.

Santi SOS-ek okupazio mugimenduaz eta auzoan izandako garrantziaz hitz egiten du. Auzokideekin izandako harremana gogoratzen du eta nahiz eta bertara mugitu arte berarentzat ezezaguna izan, hiriko beste gune batzuetan ez dagoen auzo giroari buruz hitz egiten du.

Santi SOSen webgunea

Gaur egun Ascenek harategi batean ere lan egiten du, saga falimiar luze batekin jarraituz. Ondo gogoratzen du Deustuko Erriberaren edertasuna eta auzoak zuen xarma berezia.

Almudena eta Robert Zorrotzaurrera heldu ziren 2000. urtean, bertan pisu bat erosi zutenean. Auzoak aura eta indar propioa duela diote, eta auzora iritsi zirenean Bilboko bizilagun askorentzat alde hau ezezaguna zela gogoan dute.

Almudena Auzokideen Elkartearen parte zen Hiri Plana ezagutzera eman zenean. Momento horretan prozesuaren parte aktiboa izatera gonbidatu ez zituztenez gero, beraien prosezua sortzea erabaki zuten, auzoaren etorkizunerako desioen eta kezken inguruan eztabaidatzeko Foro bat sortuz.

Beraien esperientziaz hitz egiten dutenean, herri baten antza zuen auzo bati buruz hitz egiten dute, eta nola tabernak eta auzoko jendea ezagutu ahala Deustu alde batera utzi zutela kontatzen dute.

Bertan bizi izandako esperientzia garrantzitsuenetako bat auzoan orokorrean eta beraien etxean bizi izan ziren erreforma da. Erriberako funtsezko elemntu batez ere hitz egiten dute, Erriberako Auzo Elkartea. Diotenez, enpresa handiak martxan zeudenean paper garrantzitsua zuen elkarteak, baina geroago desagertu egin zen. Etxeetako batean egondako arazo bat dela eta, auzokideek batzar bat antolatu zuten plazan, eta horri esker berriro aktibatu egin zen Auzo Elkartea. Ordutik Auzo Elkarteak presentzia handia du Deustuko Erriberan.

Herri txikiaren esentziaz, kamara atera eta auzotar gehiago gehitu ziren elkarrizketara. Elkarrizketaren erdigunea auzoaren berregituratzea izan zen beste behin.

Auzo honen desberdintasunak beste auzoarekin nabariak dira. Izan ere, Bilbo hiriko beste auzoetan prozesu urbanistikoa egitea errezagoa izan da. Aldiz, Erriberaren etorkizuna kolonkan dago, kanalak auzoan aldaketa urbanistikoak egiteko mugatzen duelako. Hala ere, auzoaren berregituratze planak 400 auzokideetatik 15.000 izatera salto egin nahi du.

Constan oraindik ere auzora hurbiltzen da noizbehinka bizikletaz. Gogoan du paisaia, auzora heltzeko hartu ohi zuen itsasontzi txikia, garai hartan garraio publikoa Erriberara heltzen zela jendez beteta, eta jatetxeak ere lekurik gabe egoten zirela.

Beko Herri txokotik beste garai batean auzoa nola zen kontatzen dute; existitzen ziren banaketei buruz hitz egiten dute (3 zatitan) eta bertan zeuden denda eta negozioak zerrendatzen dituzte, hala nola Emilianoren ileapaindegia, nork egunak pasatzen zituen taberna eta bere negozioaren artean. Gogora ekartzen dituzte auzoaren parte izan diren zenbait auzokide eta familia, eta baita paisaiaren parte ziren etxeak, hala nola txerriak zuena edo oilategi bat zuena.

Baina hala ere, betidanik egon da Erriberara lotuta. Izan ere, lagun asko mantendu ditu auzoan. Auzoarekiko lotura emozionala eta presentziala erabatekoa izan da.

Elkarrizketan Machok gauza asko kontatu dizkigu, iraganeko auzoa deskribatuz, aldaketa anitzak jasan dituen auzoa izan da eta. Adibidez, ondo gogoratzen du Lehendakari Agirre kalea eraiki baino lehenago Bilbo hiriko beste aldera joateko Erribera auzoa zeharkatu beharra zegoela. Erriberako auzoa eraiki zeneko oroimenak ere ekarri ditu gogora eta nola lehenengo jaun-hartzea egin zuten generazioa izan zirela. Denborarekin desagertzen joan diren dendak ere gogoratzen ditu, eta azkenik, bertara iristen ziren langile talde handiak.